W fotelu

Smutek

Przychodzi znienacka

Jak cichy przyjaciel

Rozsiada się w fotelu

I patrzy na mnie oczami

Ciemnymi i głębokimi

Pyta czy jestem gotowa

Pójść za nim choć kawałek

By zajrzeć tam gdzie zupełnie

Nie mam ochoty zaglądać

By dotknąć tego czego

Zupełnie nie chcę dotykać

By wrócić do miejsca którego

Zupełnie nie chcę odwiedzać

By znowu sobie pozwolić

Na łez kilka lub więcej

I samą siebie przekonać

Że wcale nie muszę być dzielna

Chciałabym podać mu rękę

I pomóc wstać z fotela

Lecz tylko wtedy Jezu

Gdy Ty chwycisz tę drugą

Z Tobą zajrzę w tę ciemność

Choć boję się okrutnie

Że znowu mnie ta droga

chce zderzyć z tym co boli 

Nie wiem czy jestem gotowa

Nie wiem

Czy jestem gotowa

Nie wiem

 

Jestem gotowa?  

19.09.2022

[Klimkówka VI'2021]