Sent To Preach / Posłani, by głosić

  Gdy spotykasz na swojej drodze ludzi, którzy zachęcają cię, by próbować swoich sił, łatwiej ci podjąć decyzję. Ja potrzebowałam kilku takich osób, by się odważyć. Moją duchową przyjaciółkę poprosiłam: Pomódl się proszę, aby Bóg obrał mnie z moich uprzedzeń i myślenia, że to ma być moje malowanie – niech będę tylko naczyniem. I sama pomodliłam się jakoś tak: Panie, jeśli to ma być na Twoją chwałę, jeśli to pomoże komuś, jeśli te obrazy będą dla kogoś umocnieniem, ja wejdę w tę służbę. Ale przekonaj mnie dziś proszę, że to dla mnie.  A potem najpierw sięgnęłam po kolor, którego szykując dzień wcześniej farby pomyślałam, że pewnie nigdy nie użyję: pomarańczowy. Płynęła modlitwa podczas Strumienia Łaski, a ja śpiewałam i malowałam. Najpierw ogień. Potem łąkę pełną kwiatów - różnorodnych, tak ja my jesteśmy różni, i pełną kolorów. Miałam w sercu przekonanie, że gdy w swojej różnorodności zbliżamy się do ognia Miłości Bożej, nie spalamy się, ale pozostajemy sobą, i w Nim jeszcze...

Mój Bóg mi wyszedł na spotkanie. Czekał tuż obok malw kwitnących, Wysokich, pięknych… czekał na mnie, Wśród kwiatów słońca wciąż łaknących. Gdy On pochylał się nad płotem By w malw purpurę twarz zanurzyć - Ja biegłam w całkiem inną stronę, W sam środek nadchodzącej burzy. Gdy On zmurszałe gładził deski, Z troską palcami je muskając, Ja próbowałam los oszukać Kolejne maski zakładając. Mój Bóg nie nudzi się czekaniem, Gdy ja w wyborach swych błądziłam- On patrzył, czy zawrócę z drogi, Która donikąd prowadziła. Gdy w końcu odwróciłam głowę, Zmęczona błotem i burzami, On tylko raz popatrzył na mnie… Zza tego płotu, nad malwami… Spojrzenie, które wszystko zmienia, Które zaprasza do bliskości; Raz się zanurzysz - i przepadasz W bezmiarze tak wielkiej miłości ! Dziś, ręka w rękę z moim Bogiem, Też się pochylam nad malwami Z wdzięcznością, że On na mnie czekał Aż AMEN powiem, idąc za Nim. 07-08.10.2024