W malw purpurę

Mój Bóg mi wyszedł na spotkanie.

Czekał tuż obok malw kwitnących,

Wysokich, pięknych… czekał na mnie,

Wśród kwiatów słońca wciąż łaknących.

Gdy On pochylał się nad płotem

By w malw purpurę twarz zanurzyć -

Ja biegłam w całkiem inną stronę,

W sam środek nadchodzącej burzy.

Gdy On zmurszałe gładził deski,

Z troską palcami je muskając,

Ja próbowałam los oszukać

Kolejne maski zakładając.

Mój Bóg nie nudzi się czekaniem,

Gdy ja w wyborach swych błądziłam-

On patrzył, czy zawrócę z drogi,

Która donikąd prowadziła.

Gdy w końcu odwróciłam głowę,

Zmęczona błotem i burzami,

On tylko raz popatrzył na mnie…

Zza tego płotu, nad malwami…

Spojrzenie, które wszystko zmienia,

Które zaprasza do bliskości;

Raz się zanurzysz - i przepadasz

W bezmiarze tak wielkiej miłości !

Dziś, ręka w rękę z moim Bogiem,

Też się pochylam nad malwami

Z wdzięcznością, że On na mnie czekał

Aż AMEN powiem, idąc za Nim.

07-08.10.2024