Dla Gerarda [R.I.P.]

 „Kochana bardzo, bardzo  mi przykro . Śmierć kogoś bliskiego zawsze przychodzi nie w porę. Trzymaj się cieplutko , jestem z Wami w modlitwie 🙏❤️” - taką wiadomość dostałam. Bardzo nie w porę, bo za wcześnie. Bardzo nie porę, gdy odchodzi człowiek serdeczny, dobry, mądry. Bardzo nie porę, gdy dostajesz taką wiadomość będąc na urlopie daleko od domu. Wiem, że On też kochał Afrykę, więc gdy dowiedzieliśmy się, że porwała go lawina w Tatrach, nie mogłam uciec od myśli i próby patrzenia Jego oczami na obrazy, które miałam na wyciągnięcie ręki - dzieci z wioski, które też fotografował, palmy, które miał w tle na swoim profilu, chatki kryte strzechą, rozgwieżdżone niebo… dziś w dzień Jego pogrzebu nadal patrzę na ocean i słyszę nieustający szum wiatru. Nie mogę iść tą ostatnią drogą z ludźmi Mu bliskimi, mogę jedynie pożegnać go słowami, które przyszły do mnie gdy dowiedzieliśmy się o Jego nagłym odejściu:

Drapię żal pod brodą

Jak starego żółwia

A on ze skorupy

Wychyla się wciąż mnie bliżej

Trzymam słońce w dłoni

Łzy palą jak ono

Ocean dziś szumiał

Obco i złowrogo

Fale przyszly blisko

Prawie do stóp moich

Niegotowych wcale

By uciec rozpaczy

Niedowierzanie z bólem

Stuka liśćmi palmy

Wiatr dziś sypie łzami

Soli mam pełne powieki

Pełna twarz księżyca

Za kurtyną rozpaczy

Utkanej z chmur skłębionych

Jak tu i teraz przeżyć

Pajęczynę żałoby

Nie pozwolić się rozlać

goryczy pożegnania

Sączyć wspomnienia spotkań

I zatrzymać rozmowy

Z przyjacielem co poszedł

Na wieczne odpoczywanie

„Na koniec końców Life record zrobiony” - tak napisał w swoim ostatnim poście na FB, po ukończeniu 10 km w "Biegnij Warszawo". W poniedziałek, gdy miał imieniny, wysłałam Mu życzenia i kilka ujęć z urlopu. Odpisał: „Pięknie i ciepło. I tak samo dziękuję.” I ja dziś dziękuję Bogu, że miałam zaszczyt poznać takiego człowieka. Przyjmij Go tam Panie na górze tak samo ciepło, jak ciepło On przyjmował innych w swoim życiu. Niech odpoczywa w pokoju. Do zobaczenia, Gerardzie. 

09.10. 6:46