Życie którego nie było
Podczas posługi wstawienniczej zbieram okruchy cudzego życia. Słucham przeróżnych historii, dziwiąc się czasami, jak bardzo mogą być poplątane nitki relacji, jak niektóre doświadczenia tkwią niczym ciernie w sercach, albo jak okruch szkła w oku Kaja z historii o Królowej Śniegu. Uczę się oddawać te historie, nie pozwalać, by we mnie zamieszkały, aby mną nie zawładnęły i nie zabrały mojej własnej przestrzeni. Czasami niektóre z nich same układają się w słowa....
Pozwól sobie opłakać
Życie którego nie było
Pozwól sobie pożegnać
Dawno straconą miłość
Pozwól sobie wybaczyć
To co się dokonało
I wszystko to co mogło
Ale się nigdy nie stało
Pozwól sobie wypłakać
Ten smutek co tak boli
Pozwól się poprowadzić
W tej drodze Jezusowi
Pozwól Jemu odnaleźć
To co się pogubiło
Zamknąć skrzypiącą furtkę
Za tym co kiedyś było
Okno z szybą stłuczoną
Przemilczeń kamieniami
I ogród porośnięty
Milczenia zranieniami
Zima już się skończyła
Nadchodzi wiosny tchnienie
Czas by skrzydła rozwinąć
Wzlecieć w nowe przestrzenie
Czas by iść bez znużenia
Pozwól stopom wyruszyć
Czas by biec bez zmęczenia
Więc pozwól sercu się wzruszyć
23.05.2022
Komentarze
Prześlij komentarz