W szmerze

 Jak Eliasz

Dzisiaj stoję

Ukryta w skał wyłomie

Drżąc ze strachu 

Przed gniewem

Okrutnej Izebel

 

Najbardziej 

Chyba jednak

W prawdzie stanąć się boję

Że jestem nią

Ja sama

To we mnie drzemie gniew

Czekam więc

Na huragan

By skruszył skały w sercu

I na ziemi

Trzęsienie

Co zasypie mój żal

Na ogień

Co Izebel

W Eliasza znowu zmieni

Bym twarz mogła

Zasłonić

Gdy w szmerze przyjdzie Pan

10.11.2023

1 Krl 19, 11-13a

[Kos, IX’2023]